RSS

بایگانی روزانه: مارس 28, 2018

به ما بپیوندید

نشست سران سه قوه

با سلام
در لینک زیر مقالاتی راجع به تسلیحات بیومغناطیس و اثراتش بر مغز گذاشته می شود
 
در اصل این لینک از آنکه سه قوه کشور هیچگونه پیشنهادی برای منع استفاده از تسلیحات بیو مغناطیس نداده است، می گوید
.
به ما ملحق شوید تا قویتر عمل کنیم
این قوانین امنیت شما و نسل های آینده را تامین خواهد کرد
 
 
بیان دیدگاه

نوشته شده توسط در مارس 28, 2018 در Uncategorized

 

مقاله ایی درباره تسلیحات الکترومغناطیس و نگرانی های آن

روانپزشک کانادایی و استاد دانشکده پزشکی دانشگاه نیوفانلند از تاثیر تسلیحاتی که از راه دور بر جسم و روان (مغز) تاثیر می گذارند نگران است
 
وی در مقاله خود به سلاح هایی بیومغناطیس اشاره می کند که سرعت نور را داشته و می تواند بکشد، شکنجه کند و به بردگی بکشاند
وی در قسمتی دیگر از مقاله خود به خواندن افکار بوسیله تروریست ها اشاره می نماید
 
 
 
 
دیدگاه‌ها برای مقاله ایی درباره تسلیحات الکترومغناطیس و نگرانی های آن بسته هستند

نوشته شده توسط در مارس 28, 2018 در Uncategorized

 

پی بردن به سلامت بدن با استفاده از بیوسنسورها

biosensors.jpg

پی بردن به سلامت بدن با استفاده از بیوسنسورها
.
چندین سال است که شرکت «پروفوسا» به تولید بیوسنسورهای کوچک می‌پردازد، این بیوسنسورها زیر پوست تزریق می‌شوند و سپس با استفاده از تلفن هوشمند اطلاعات سلامت را در اختیار کاربر قرار می‌دهند.
.
هر سنسور کوچک‌تر از یک دانه از برنج است، ساختار مشابه داربست دارد و از یک هیدروژل براساس پلیمری که معمولا برای لنزهای نرم کاربردی استفاده می‌شود، ساخته شده است. این پلیمر با مولکول‌های رنگی آراسته شده‌اند.
.
این سنسورها با توجه به اندازه کوچک‌شان، انعطاف‌پذیری بالایی دارند و هیچ سطحی صاف غیرطبیعی ندارند، این سنسورها توسط سیستم ایمنی بدن به عنوان اشیای خارجی شناخته نمی‌شوند. در نتیجه، آنها در سلول‌های التهابی یا بافت زخم پوشیده نمی‌شوند.
.
این سنسورها ماه‌ها و سال‌ها فعال هستند. در حقیقت، اولین سنسورهایی که روی افراد آزمایش شدند، بیش از چهار سال است که کار می‌کنند
.
برای خواندن آنها، کاربران از یک ردیاب دستی یا یک پچ الکترونیکی چسبنده استفاده می‌کنند.
.
ردیاب دستی یا پچ الکترونیکی، فلورسنس منتشر شده توسط سنسور را اندازه گیری می‌کنند، و به صورت بی‌سیم داده‌ها را به برنامه گوشی کاربر منتقل می‌کند. این برنامه داده‌ها را تجزیه و تحلیل می‌کند، مقادیر غلظت شیمیایی برای هر فرد را مقایسه می‌کند و سپس به آنها اجازه می‌دهد تا در صورت بروز هرگونه مشکل سلامت که باید از آن آگاهی داشته باشد، اطلاع پیدا کنند.
.
در حال حاضر این سنسورها در اروپا برای نظارت بر سطح اکسیژن بافت در بیمارانی که برای بیماری شریانی محیطی تحت درمان قرار می‌گیرند، استفاده می‌شود. این فناوری نیز در یک آزمایش بالینی در دانشگاه کالیفرنیا، سانفرانسیسکو مورد آزمایش قرار گرفته بود و میزان اکسیژن را در بیماران مبتلا به زخم‌های پا مزمن ردیابی کرده بود.
.
آخرین تحقیقات در مورد سنسورهای پروفوسا روز گذشته در دویست و پنجاه و پنجمین نشست ملی و نمایشگاه انجمن شیمی آمریکا ارائه شد.
.
 
بیان دیدگاه

نوشته شده توسط در مارس 28, 2018 در Uncategorized

 

مهندسان استنفورد ابزار کاشتنی بی‌سیم برای نورون‌های مغزی موش طراحی کردند

مهندسان استنفورد ابزار کاشتنی بی‌سیم برای نورون‌های مغزی موش طراحی کردند
.
کنترل بدون سیم مغز موجودات زنده تا امروز یک عمل خارق‌العاده بود که بیشتر در برنامه‌های شعبده‌بازی دیده می‌شد اما دانشمندان با به‌کارگیری تکنیک خاصی موفق شدند این کار را به‌صورت علمی انجام دهند.
 
.
محققان دانشگاه استنفورد با استفاده از روشی خاص، یک LED در مغز موش کار گذاشتند که به کمک آن می‌توانند عملکرد بخش مشخصی از مغز این حیوان را در اختیار خود بگیرند.
.
تا پیش از این برای انجام چنین آزمایشی، باید یک LED در مغز موش کار گذاشته می‌شد و برای تأمین انرژی مورد نیاز برای روشن شدن آن باید از راه سیمی که به یک باتری روی پشت موش یا منبع انرژی دیگری متصل بود، اقدام می‌کردند. حال دانشمندان استنفورد توانسته‌اند با تعبیه یک سیستم داخلی به این مشکل غلبه کنند.
.
در روشی که آنها به‌کار گرفته‌اند، ابتدا ژنتیک بخش مورد نظر از مغز، با استفاده از سلول‌های سبز نوعی جلبک نسبت به نور حساس می‌شود به‌طوری که وقتی نور به آن تابانده شود، این سلول‌ها فعال شده و دستورها مغزی صادر می‌کنند.
.
در مرحله بعد یک سیستم الکترونیکی به اندازه یک دانه فلفل که متشکل از سیم‌پیچ، مدار و LED است داخل مغز موش کار گذاشته می‌شود که وزن این مجموعه مقدار ناچیز 20 تا 50 میلی‌گرم است.
.
وقتی موش در میدان الکترومغناطیسی قرار می‌گیرد، القای الکترومغناطیسی در سیم‌پیچ این مدار جریان الکتریکی ایجاد و LED را روشن می‌کند. روشن شدن چراغ داخل مغز موش سبب می‌شود تا بخشی که در مرحله نخست با ژن جلبک تجهیز شده بود فعال شود.
 
در آزمایشی که در ویدئو دیده می‌شود، بخش حرکتی مغز موش هدف قرار گرفته و همان‌گونه که دیده می‌شود، وقتی کلید روشن شدن مدار را می‌زنند، حیوان شروع به راه رفتن می‌کند و وقتی کلید خاموش شود، موش می‌ایستد.
.
دانشمندان امیدوارند با استفاده از این تکنیک، در بررسی و درمان بیماری‌هایی مانند پارکینسون، آلزایمر یا بیماری‌های روحی-روانی استفاده کنند. نکته بسیار مهم در این آزمایش این است که تجهیزات ساخته‌شده به ‌قدری کوچک و سبک هستند که مشکلی برای زندگی عادی ایجاد نمی‌کنند و نیاز به مدار شارژ و الکترود و سیم‌های خروجی نیست که کاربرد آن را مطلوب می‌کند. در واقع تحقیقات دانشمندان استنفورد موجب شده است تا معنی جدید برای «ماوس وایرلس» تعریف شود.
.
این خبر 5 سال پیش منتشر گردیده است اکنون چنین کارهایی با تکنولوژی نانو بسیار ساده تر عمل می گردد
.
 
بیان دیدگاه

نوشته شده توسط در مارس 28, 2018 در Uncategorized

 

کاشت تجهیزات الکترونیکی در مغز

کاشت تجهیزات الکترونیکی در مغز
.
شاید تا پیش‌ازاین اگر کسی به شما می‌گفت امکان این وجود دارد که روزی رایانه‌ها به‌عنوان تن‌پوش در فعالیت‌های روزمره به شما کمک کنند جای بسی تعجب داشت؛ ولی اکنون با پیشرفت غیرقابل‌تصور رایانه‌ها هم در کاهش ابعاد و هم سرعت پردازش امروزه شاهدیم در عین وجود رایانه‌های پوشیدنی برخی رانه‌ها به بدن تزریق می‌شوند، حال‌آنکه محققین دانشگاه‌ هاروارد بر اساس تحقیقات و آزمایش‌های خود به این نتیجه رسیده‌اند که امکان کاشت رایانه در مغز وجود دارد.
 
طبق تحقیقاتی که توسط دانشگاه‌ هاروارد و سازمان علوم نانوفنّاوری چین انجام‌شده، این نسل از رایانه‌ها که به تجهیزات الکترونیکی انعطاف‌پذیر شهرت یافته‌اند، اکنون می‌توانند به‌راحتی و مستقیم به بافت مغز وارد شوند و سلول‌های مغزی را اسکن کنند.
 
اکنون ارتباط میان علوم مختلف به‌جایی رسیده که به‌زودی فناوری‌های تولیدشده توسط علوم مختلف در یک تراشه به‌گونه‌ای کنار هم قرار می‌گیرند که پس از کاشت در مغز می‌توانند افکار انسان را خوانده و به وسایل خارجی فرمان‌هایی را ارسال کنند. به‌طور مثال فرد بافکر خودکنترل صندلی چرخ‌دار خود را عهده‌دار شود.
.
در آخرین آزمایش‌های انجام‌شده در آزمایشگاه شیمی دانشگاه هاروارد، توسط چارلز لایبر (Charles Lieber) و همکارانش توسط یک سرنگ قطعه‌ای الکترونیکی منعطف از جنس پلیمر با قطر بسیار باریکی وارد مغز موش شد و درنهایت نتایج قابل‌توجهی را برای این محققین به ارمغان آورد.
 
این آزمایش‌ در حالی در مجله Nature، در حوزه فناوری‌های نانو به چاپ رسید که با توجه به نتایج این آزمایش، آینده فناوری‌های نوین فضاهای بسیاری را برای فعالیت بر روی ارتباط با بدن انسان دارند.
 
شایان‌ذکر است پس از هفته‌ها گذشت از تزریق این تراشه به مغز موش، هیچ واکنش ایمنی یا اختلالاتی از سوی بدن موش مشاهده نشد، این آزمایش در حالی صورت گرفت که ارتباط مغز موش با رایانه توسط سیم بسیار باریکی صورت گرفته بود و تحرکات مغز موش ثبت می‌شد.
 
در حال حاضر تنها چالش این گروه ساخت یک تراشه با ارتباط بی‌سیم و جلوگیری از اختلالات احتمالی در چنین ارتباطاتی است، این گروه امیدوارند این روش به کمک بسیاری از اختلالات مغزی و عصبی پس از سکته مغزی بیاید.
 
شایان‌ذکر است بخش اعظمی از طراحی و چگونگی ارتباط میان سلول‌های مغز با رایانه توسط مهندسان در اینتل صورت گرفته.
 
جالب است بدانید این محققان سال 2020 را سالی دانسته‌اند که می‌توان کنترل رایانه‌ها را به دست مغز انسان‌ها سپرد.
 
در طی یک ماه گذشته یک موسسه فناوری در کالیفرنیا خبر از کاشت یک الکترود در مغز یک مرد قطع نخاعی داد، به‌طوری‌که این فرد توسط ارتباط میان‌مغز و یک بازوی رباتیک توانسته به لرزش دست و حرکات اولیه دست اقدام کند.
.
 
بیان دیدگاه

نوشته شده توسط در مارس 28, 2018 در Uncategorized

 

کاشت تراشه در مغز

als.jpg

نخستین عمل کاشت مغز برای کمک به بیمار مبتلا به ALS با موفقیت اجرا شد
۰
اگر آن دسته از افرای هستید که شناختی از ALS یا «اسکلروز جانبی آمیوتروفیک» ندارید، باید بگوییم این بیماری نوعی از اختلال نرون های حرکتی است که موجب تخریب پیش رونده و غیرقابل ترمیم مغز و نخاع شده و در نهایت به فلج کامل منجر می گردد.
 
اغلب مبتلایان به این بیماری مدت زیادی زنده نمی مانند و در بهترین حالت بین 3 الی 10 سال عمر می کنند. هرچند موارد نادری مانند «استیون هاوکینگ» نابغه نیز در این بین وجود دارد.
 
یکی از رویکردهای تکنولوژیک دانشمندان برای درمان بیماری ALS که سال های زیادی تحت بررسی و تحلیل قرار داشته، کاشت نرون های عصبی کامپیوتری در مغز است که به طور عام به عنوان کاشت مغز شناخته می شود.
 
روز گذشته زنی 58 ساله مبتلا به این بیماری، به نخستین فردی تبدیل شد که با کاشت نرون کامپیوتری مغز توانسته برخی از توانایی های روزانه خود را بازیابی نماید. این خانم که پیش از این فقط توانایی حرکت دادن چشم هایش را داشت، حالا (به سختی) صحبت می کند و در آینده توانایی حرکت دادن ویلچرش را نیز خواهد داشت.
 
جزئیات درمان این بیمار که در مجله پزشکی نیو انگلند چاپ شده، تشریح می کند دستگاهی تحت عنوان «الکتروکورتیکوگراف» (ECoG) مستقیماً در مغز فرد مبتلا کاشته شده است. به این موجب الکترودهای این دستگاه، پالس های عصبی مغز برای حرکت دست راست بیمار را دریافت کرده و آن را به کمک دستگاه ثانویه ای که در سینه کاشته شده، تقویت نموده و به اعصاب ماهیچه ها منتقل می کند.
 
دستگاه گیرنده دیگری که خارج از بدن حاضر است، سیگنال های انتقالی را به داده های مورد نظر کامپیوتر رومیزی پیش روی بیمار تبدیل می کند تا جهت کنترل نمایشگر لمسی مقابل چشمانش استفاده گردد.
 
گفتنی است در این مقطع زمانی، سرعت عملکرد مغز بسیار پایین است و این خانم 58 ساله، تقریباً هر 20 ثانیه یک بار توانایی لمس یکی از حروف روی نمایشگر را دارد؛ در واقع مغز می بایست به مرور زمان پرورش یابد تا سرعت عملکرد کلی این سیستم نیز ارتقا پیدا کند.
 
بیمار مورد بحث که این روزها امید بسیار بیشتری به زندگی دارد می گوید: «حالا اعتماد به نفس و احساس استقلال بیشتری دارم. رویایم این است که توانایی حرکت دادن ویلچرم را داشته باشم.»
 
 
 
 
بیان دیدگاه

نوشته شده توسط در مارس 28, 2018 در Uncategorized

 
 
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: