داروهای ضد التهاب:
از آسپرین گرفته تا داروهای غیر استروئیدی و استروئیدها، بر روی اعصابی که درد را در بدن تولید می کنند، اثر دارد.
این دارو ها بهترین اثرات را بر روی زخم های ملتهب و استخوان مانند آرتروز را دارا هستند.
داروهای ضد تشنج:
این نوع دارو ها بر اختلالات ارتباطی نرون های حسی که در اثر صدماتی مانند فتق دیسک، دردهای مزمن ناحیه ایی و سردردها ایجاد می شود، موثر است.
داروهای ضد افسردگی:
توانایی مغز را در مسدود کردن دردهایی که در آن اعصاب صدمه دیده اند ر ا زیاد می کند، شخص حتما نباید افسرده باشد تا از این دارو ها استفاده نماید.
مخدرها:
فرستادن سیگنال های درد را کاهش داده و مهار سینگالهای فرستاده شده درد را زیاد می کند.
این نوع مسکن ها بسیار اعتیاد آور است و برای دردهای حاد به کار گرفته می شود اما ممکن است در دردهای مزمن نیز تجویز شوند.
